Nie żyje Grzegorz Stunża. Muzyk NO SE i wykładowca UG miał 45 lat

Zmarł dr Grzegorz Dominik Stunża, pochodzący z Bytowa pedagog, naukowiec, artysta i basista punkowego zespołu NO SE. Miał 45 lat. Przez lata był związany z Uniwersytetem Gdańskim, gdzie zajmował się edukacją medialną i nowymi technologiami.

Grzegorz Stunża zmarł 25 października 2026 roku. Pozostawił troje dzieci, rodzinę, przyjaciół, współpracowników oraz dorobek naukowy i artystyczny. Dla jednych był wykładowcą akademickim i ekspertem od edukacji przyszłości. Dla innych Grzesiem, który z gitarą basową w rękach grał punk rocka w bytowskim zespole NO SE. Łączył dwa pozornie odległe światy, a w każdym z nich pozostawał wierny swojej niepokornej naturze.

Poruszające pożegnanie opublikowała Justyna, jego była żona i matka ich trojga dzieci. Wspomina człowieka niezwykle wrażliwego, pełnego pomysłów, marzeń i pytań, które często wyprzedzały rzeczywistość.

- Był człowiekiem niezwykle wrażliwym, piękną i niepokorną duszą, artystą, muzykiem i marzycielem, obdarzonym takim rodzajem wyobraźni, który nie uznawał oczywistych granic i nie godził się na to, że świat musi wyglądać dokładnie tak, jak wygląda teraz – napisała.

OD BYTOWSKIEGO PUNKA DO DOKTORA PEDAGOGIKI

Grzegorz Stunża urodził się 25 stycznia 1981 roku w Bytowie. Uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 3, a następnie do miejscowego liceum ogólnokształcącego, gdzie w 2000 roku zdał maturę. Już jako nastolatek interesował się muzyką punkową i angażował w działalność lokalnej sceny muzycznej.

Jego droga do kariery naukowej nie była oczywista. W wywiadzie udzielonym w 2014 roku „Kurierowi Bytowskiemu” opowiadał, że kierunek studiów wybrał właściwie przypadkiem, losując go z informatora dla kandydatów na uczelnie. Trafił na pedagogikę, chociaż wcześniej myślał o filologii lub historii.

Co ciekawe, jako młody człowiek nie przepadał za tradycyjną szkołą. Dopiero podczas studiów zainteresował się edukacją medialną. To zainteresowanie przerodziło się w wieloletnią działalność naukową.

W 2012 roku uzyskał stopień doktora nauk społecznych w zakresie pedagogiki na Uniwersytecie Gdańskim. Jego rozprawa nosiła tytuł „Wirtualne państwo jako przestrzeń edukacji obywatelskiej. Studia z etnografii internetu”.

Został adiunktem Instytutu Pedagogiki na Wydziale Nauk Społecznych UG. Badał edukację cyfrową, kulturę internetu, nowe media i możliwości wykorzystania technologii w nauczaniu. Interesował się również sztuczną inteligencją i przyszłością edukacji. W latach 2020–2024 był prezesem Polskiego Towarzystwa Edukacji Medialnej. Dwukrotnie otrzymał stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

GITARA BASOWA I PUNKOWY NO SE

Mimo akademickiej kariery nigdy nie zerwał więzi z rodzinnym Bytowem i miejscową sceną muzyczną. Był związany z zespołem NO SE, grającym hardcore punk. W grupie występował jako basista.

Muzycy przez lata spotykali się na próbach w podziemiach Bytowskiego Centrum Kultury. Ich twórczość była pełna energii, buntu i społecznych komentarzy. Grzegorz uczestniczył w nagraniach zespołu, między innymi materiałów „Bez wdzięczności”, „Wścieklizna” oraz „NO SE 2016”.

W archiwalnej rozmowie podkreślał, że regularne powroty do rodzinnego miasta były dla niego ważne. Odwiedzał bliskich, ale również spotykał się z kolegami z zespołu, z którymi grał jeszcze od czasów licealnych.

Właśnie ta muzyczna część jego życia pokazuje drugie oblicze naukowca. Człowieka, który z jednej strony analizował przyszłość cyfrowej edukacji, a z drugiej nie porzucił młodzieńczych fascynacji i potrzeby artystycznego wyrażania siebie.

CZŁOWIEK, KTÓRY MYŚLAŁ O EDUKACJI NA MARSIE

Wspomnienie Justyny pokazuje, jak niezwykła była wyobraźnia Grzegorza Stunży. Potrafił zastanawiać się nawet nad tym, jak w przyszłości ludzie będą uczyć dzieci na Marsie. Nie traktował podobnych pytań jako fantazji pozbawionych znaczenia, lecz jako kolejne wyzwania dla edukacji.

- Był wizjonerem pedagogiki, człowiekiem, którego pytania często wyprzedzały czas, w którym przyszło mu żyć, dlatego potrafił zastanawiać się nie tylko nad tym, jak powinna wyglądać edukacja dzisiaj czy jutro, lecz także nad tym, jak kiedyś będziemy uczyć dzieci na Marsie – wspomina Justyna.

Jego podejście doceniali również współpracownicy z Uniwersytetu Gdańskiego. W opublikowanym pożegnaniu podkreślają, że już od 2005 roku zajmował się badaniem nowych mediów i technologii. Szczególnie interesowało go łączenie edukacji ze światem wirtualnym.

Pozostawił publikacje naukowe, materiały edukacyjne i projekty, które mogą nadal służyć nauczycielom, studentom i badaczom. Prowadził również działalność popularyzatorską, między innymi poprzez projekt EdFuture.

Uniwersyteccy współpracownicy wspominają go jako człowieka życzliwego, ciepłego, otwartego na rozmowę i zarażającego innych pasją do poznawania świata.

WSPOMNIENIA ZAMIAST KONDOLENCJI

Najbardziej osobisty wymiar pożegnania dotyczy jednak rodziny. Grzegorz Stunża był ojcem trojga dzieci. Justyna podkreśla, że zależy jej przede wszystkim na zachowaniu dla nich wspomnień o ojcu, jego muzyce, twórczości, marzeniach i niezwykłej wyobraźni.

Zwraca się do przyjaciół i znajomych z nietypową prośbą. Zamiast tradycyjnych kondolencji prosi o zapisywanie wspomnień o Grzegorzu. Chce je wydrukować i zachować dla dzieci.

Rodzina chce również zadbać o zachowanie jego dorobku naukowego. Pojawiła się inicjatywa stworzenia otwartego archiwum publikacji, badań i materiałów edukacyjnych Grzegorza Stunży, aby jego praca pozostała dostępna dla kolejnych pokoleń.

Uruchomiono także zbiórkę na rzecz dzieci Grzegorza. Zgromadzone środki mają służyć ich długofalowym potrzebom, w tym edukacji, rozwijaniu zainteresowań i zapewnieniu odpowiedniego wsparcia.

POGRZEB 4 LISTOPADA W BYTOWIE

Ostatnie pożegnanie Grzegorza Stunży odbędzie się w środę, 4 listopada 2026 roku, w Bytowie. O godz. 13.00 w kościele pw. św. Filipa Neri rozpocznie się różaniec. Msza święta żałobna zostanie odprawiona o godz. 13.30.

Po nabożeństwie urna z prochami zmarłego zostanie odprowadzona na stary cmentarz przy ul. Gdańskiej w Bytowie, gdzie odbędzie się ceremonia pochówku.

Zgodnie z życzeniem rodziny uczestnicy uroczystości proszeni są o powstrzymanie się od składania kondolencji oraz przynoszenia kwiatów i wieńców.

Justyna kończy swoje pożegnanie słowami, które szczególnie mocno oddają charakter człowieka żyjącego muzyką, sztuką i nieustannym poszukiwaniem nowych możliwości.

- Leć wysoko, leć daleko do tych Wszechświatów, o których marzyłeś.