​Gdy cała Polska wstrzymuje oddech, patrząc na kolejne afery w schroniskach, gdzie psy traktowane są jak towar, w Bytowie dzieje się magia. Podczas gdy media donoszą o "mordowniach", zamarzniętej wodzie w miskach i znikających czworonogach, u nas trwa pospolite ruszenie. Mieszkańcy udowadniają, że empatia ma się dobrze, a Konstanty Golba, prowadzący przytulisko "Nasze Futrzaki", nie kryje wzruszenia. To historia o tym, jak lokalna społeczność staje w kontrze do systemowej znieczulicy.

​Ostatnie doniesienia z miejsc takich jak Sobolew czy Bytom mrożą krew w żyłach. Psy stłoczone w brudnych kojcach, brak karmy, brak nadzoru. W kontraście do tego, co widzimy w wiadomościach, sytuacja u Kostka wygląda jak z innego świata. Bytów ruszył z pomocą, która przerosła najśmielsze oczekiwania. Mimo siarczystych mrozów, psy mają zapewnioną opiekę na najwyższym poziomie – i to nie tylko dzięki samemu gospodarzowi, ale przede wszystkim dzięki Wam, Bytowiakom.

​Do przytuliska płynie rzeka ciepła – dosłownie i w przenośni. Mieszkańcy dowożą ugotowane posiłki i mięso na kolejne dni. Dzięki Henrykowi Wiczkowskiemu, który dostarczył 20-litrowe termosy, psy mają stały dostęp do niezamarzającej, gorącej wody. Jest też zapas słomy, który wystarczyłby na dwie srogie zimy.

​– Akcja w Bytowie się ruszyła. Pan Wiczkowski po kościele przywiózł gorącą wodę. 20 litrów mam – mówi Konstanty Golba.

​Wolontariusze nie przestraszyli się śliskich ulic i mrozu – wszystkie psy zostały wyprowadzone na spacer. Są też konkretne happy endy: mała Zuśka trafiła do domu Małgosi, a Snapi otrzymał nową, solidną budę od Pana Henryka. Konstrukcja była tak ciężka, że trzeba ją było przenosić górą przez płot, w czym niezastąpieni okazali się Krzysztof Malotka i Patryk. Gosia Malotka zadbała o to, by brzuchy futrzaków były pełne treściwej zupy.

​Jednak ta sielanka w Bytowie to wyjątek na mapie polskiej bezdomności zwierząt. W rozmowie Kostek nie gryzie się w język, oceniając to, co dzieje się w skali kraju. Wskazuje na patologię systemu, w którym bezdomny pies stał się towarem.

​– Bezdomny pies to jest złote jajo. To jak kura znosi złote jajo, to tak jest bezdomny pies. To jest biznes interes – komentuje gorzko Golba.

​Zamiast realnej pomocy, często mamy do czynienia z "wolną amerykanką". Psy znikają, są przewożone z miejsca na miejsce, nikt nie sprawdza domów. Recepta na uzdrowienie tej sytuacji jest według Kostka prosta, ale wciąż wdrażana zbyt opornie: czipy i sterylizacja. Zanim zaczniemy budować kolejne kojce czy zrywać łańcuchy, musimy wiedzieć, czyj jest pies.

​– Czipy, czipy i jeszcze raz czipy. I sterylizacja. Ja jako fundacja 10 sztuk wytnę w pobliżu wioski, żeby tych szczeniaków, co oddaję w dobre ręce, nie brać za pół roku z ulicy – tłumaczy Golba. – Policja, obojętnie kto, czy weterynarz, czy ja sprawdzam czipa, wchodzę na ten portal, dzwonimy, gość odbiera psa, 500 zł mandatu za niedopilnowanie. I każdy będzie odpowiedzialny za psa.

​Dopiero po uregulowaniu kwestii identyfikacji i rozrodu, można myśleć o skutecznej walce z bezdomnością. W "Naszych Futrzakach" zasada jest prosta: najpierw leczenie, potem adopcja. Każdy pies, który trafia pod skrzydła Kostka, jest diagnozowany i leczony – czy to wątroba, czy anemia. Bo w schronisku, które działa z sercem, nie chodzi o "wypchnięcie" psa byle gdzie, ale o znalezienie mu odpowiedzialnego domu.

::news{"type":"see-also","item":"2719"}