Kiedy w Brukseli zapadają decyzje o wolnym handlu, na drogach dojazdowych do stolicy słychać ryk silników i czuć narastającą frustrację. Rolnicy, którzy od lat karmią Polskę, dziś mówią wprost: zostaliśmy sami. 

– Od myszy do cesarza wszyscy żyją z gospodarza, ale o nas przypominają sobie tylko przed wyborami – mówi Jurek Pałasz, rolnik z powiatu bytowskiego, który aktywnie wspiera ogólnopolski protest.

​500 kilometrów determinacji: Zbyszek jedzie na kołach

​Główny nurt mediów rzadko pokazuje skalę poświęcenia. Jurek Pałasz przytacza historię Zbyszka Gołdy z gminy Kobylnica, który stał się symbolem obecnego oporu. Podczas gdy maszyny z Zachodniopomorskiego jechały na lawetach, Zbyszek i jego kolega pokonali trasę do Warszawy dwoma ciągnikami „na kołach”.

​– To 500 kilometrów drogi. Machaliśmy mu z flagami w Borzytuchomiu, kiedy mijał nasz powiat – wspomina Jurek Pałasz. – Teraz stoją pod Warszawą, bo policja nie wpuściła ich do centrum. Blokady są wszędzie, ale chłopaki zostają na posterunku do skutku.

​Mercosur, czyli walka Dawida z Goliatem

​Głównym powodem obecnego buntu jest umowa z krajami Mercosur (Brazylia, Argentyna, Paragwaj, Urugwaj). Dla polskiego rolnika to nie jest „wolny handel”, to nierówna walka o przetrwanie.

​- W Brazylii czy Argentynie mają po trzy plony w roku. Tam bydło pasie się na stepach niemal bezkosztowo. My w Europie mamy zimy, musimy ogrzewać budynki, kupować paszę i spełniać wyśrubowane normy. Oni nas po prostu przebijają ceną, bo nie mają żadnych kosztów – tłumaczy Pałasz.

​Kolejną kwestią są pestycydy. Rolnik z Bytowa zwraca uwagę na drastyczną dysproporcję.

– My mamy limity na poziomie 2,5 kg na hektar, oni mogą walić po 12 czy 16 kg. Przyjedzie do nas żywność naszpikowana chemią, której nam zakazano używać. Gdzie tu logika? – pyta.

​Gorzkie lekcje: Od „technicznego zboża” po „buty posła”

​Nieufność rolników wobec zapewnień rządu o „bezpiecznikach” w umowach handlowych ma swoje źródło w niedawnych aferach ze zbożem z Ukrainy.

• ​Zboże techniczne: Jurek Pałasz wspomina spotkanie z wiceministrem, na którym padło pytanie o losy trefnego zboża. – Odpowiedź była jedna: „zjedliśmy to”. Tak samo będzie z mięsem z Ameryki Południowej – twierdzi.

• ​Polityczny zawód: Mocne słowa padają pod adresem Michała Kołodziejczaka. – Kiedyś latał po sklepach i sprawdzał etykiety, dziś jest zwykłym posłem. Kupił sobie buty i zapomniał o wsi. Sąsiedzi go u siebie wygwizdują – relacjonuje.

• ​Incydent z gnojówką: Rolnicy nie przebierają w środkach. Rozlanie gnojówki pod domem wiceministra Krajewskiego to wyraz desperacji. – Wielce obrażony, a niech się weźmie do roboty, bo od pół roku tylko rozmawiają i nic z tego nie wynika – ucina rolnik.

​Żywność to też zbrojenie

​Jurek Pałasz zwraca uwagę na aspekt, który umyka decydentom w Warszawie: bezpieczeństwo żywnościowe to fundament suwerenności kraju.

​- Wydajemy miliardy na czołgi i armię, i słusznie. Ale jeśli zniszczymy własne rolnictwo, to w razie kolejnej pandemii czy blokady oceanu będziemy jeść piach. Statki z Ameryki nie dopłyną na czas. My wyginiemy jak dinozaury, a naród zostanie bez jedzenia.

​Organizacja oddolna: Siła bez wodza

​Obecne protesty, jak podkreśla Pałasz, są inne niż te sprzed lat. Ruch OOPR (Oddolny Ogólnopolski Protest Rolników) celowo nie ma jednego przewodniczącego. 

– Łatwo jest sprzedać lidera, ale nie da się sprzedać tysięcy rolników, z których każdy ma coś do powiedzenia – wyjaśnia.

​Choć premiera Donalda Tuska rolnicy oceniają dziś surowo, zarzucając mu manipulowanie danymi o PKB (zaniżanie udziału rolnictwa do 3%), nie zamierzają składać broni. Traktory pod Warszawą to dopiero początek długiej drogi o odzyskanie godności polskiej wsi.

Wysłaliśmy zestaw pytań w tej sprawie do posła z okręgu słupskiego Zbigniewa Konwińskiego, który od miesięcy konsekwentnie milczy, odkąd został szefem klubu parlamentarnego KO. Dotychczas na żadne z wcześniej przesłanych pytań nie odpowiedział, ale być może teraz będzie inaczej?