Ponad 30 mieszkańców Starkowa podpisało sprzeciw wobec przeznaczenia kolejnych działek pod działalność gospodarczą. Ich przedstawiciel przekonuje, że działający we wsi zakład drzewny już teraz jest źródłem dymu, hałasu oraz ruchu ciężkich pojazdów. Jeden z sygnatariuszy protestu ma jednak wątpliwości, czy podczas zbierania podpisów przedstawiono mu wszystkie informacje. Właściciel stolarni odpowiada, że działa zgodnie z prawem, zatrudnia około 30 osób i inwestuje w rozwiązania ograniczające uciążliwości.

Na pierwszy rzut oka chodzi tylko o kilka ławek. Zwykłych, składanych, potrzebnych podczas festynu, spotkania mieszkańców albo uroczystości przed kościołem. W Borzytuchomiu ta pozornie drobna sprawa urasta jednak do symbolu. Pokazuje, jak łatwo wspólne mienie zaczyna być traktowane jak własność jednej organizacji i jak trudno czasem o zwyczajne: „Potrzebujecie? Bierzcie”.

W okolicach Jasienia i Żukówka, w samym sercu powiatu bytowskiego, pękło coś znacznie ważniejszego niż tylko koleżeńskie relacje między myśliwymi. To, co początkowo wyglądało na wewnętrzny spór o interpretację statutu, przerodziło się w otwartą, brutalną wojnę, w której padają oskarżenia o budowanie prywatnego folwarku, wybiórcze stosowanie prawa oraz systemowe tuszowanie nieprawidłowości. Jedna strona mówi o układzie i rażącym konflikcie interesów na szczytach lokalnej władzy łowieckiej, druga odpowiada, że najgłośniej krzyczą ci, którzy sami mieli wielokrotnie łamać prawo i dziś, pod wpływem żalu, pałają jedynie chęcią odwetu. W tle tej dusznej atmosfery, przesiąkniętej wzajemną nienawiścią, pojawia się głośny incydent nad jeziorem, podczas którego w stronę człowieka i jego psa miały paść strzały z przerażająco bliskiej odległości. To już nie jest lokalna sprzeczka przy ognisku – to pełnowymiarowy kryzys zaufania, który obnaża mroczne kulisy funkcjonowania środowiska łowieckiego w regionie i stawia pytania o granice bezkarności w roku 2026.

W Czarnej Dąbrówce małżeńska wojna trafiła na urzędowe biurka. Skarga złożona przez mieszkańca gminy na działalność dyrektorki Centrum Usług Społecznych Jolanty Bork była pełna emocji i zarzutów o brak reakcji instytucji na dramat rodzinny. Po kilku tygodniach analizy, przesłuchań i wyjaśnień Komisja Skarg, Wniosków i Petycji uznała jednak, że oskarżenia nie mają podstaw.

To nie była zwykła skarga na dyrektorkę szkoły. To był skutek rozpadającej się relacji, sądowych decyzji i napięć między rodzicami, które w końcu trafiły na biurko urzędników w Czarnej Dąbrówce. W centrum tej historii znalazło się dziecko - uczennica Szkoły Podstawowej w Rokitach, wciągnięta mimowolnie w konflikt dorosłych.