Mokrzyn przed dużą rozbudową fermy. Obsada może wzrosnąć z 875 do 3724 zwierząt

Na mapie planowana rozbudowa jest tylko czerwonym prostokątem. Za kreskami kryje się jednak znacznie większa zmiana: ponad czterokrotny wzrost obsady fermy, tysiące metrów sześciennych gnojowicy rocznie oraz większy ruch pojazdów. Mieszkańcy Mokrzyna mogą zapoznać się z dokumentacją i zgłaszać swoje uwagi do 10 września.

::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}

::event{"type":"vertical","item":"1139"}

Na mapie ewidencyjnej zabudowania gospodarstwa zajmują niewielką część rozległej, liczącej prawie dziewięć hektarów nieruchomości. Dalej rozciągają się pola, biegną lokalne drogi, a po przeciwnej stronie stoją kolejne domy i budynki gospodarcze. Dopiero bardziej szczegółowy plan pokazuje skalę planowanej zmiany. Istniejący budynek numer 3 ma zostać znacznie wydłużony. Nowa część została zaznaczona czerwonym kolorem.

To właśnie tutaj Marian Kaszubowski, prowadzący gospodarstwo rolne w Mokrzynie, zamierza rozbudować fermę trzody chlewnej. Inwestycja obejmuje działkę nr 35/1, ale zmiany w obsadzie zwierząt planowane są również w istniejących chlewniach na działkach nr 33, 32/7, 32/6 i 32/4.

Postępowanie środowiskowe rozpoczęło się w 2025 roku. Raport trzeba było kilkukrotnie uzupełniać, odpowiadając na pytania sanepidu, Wód Polskich i Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska. Teraz procedura wchodzi w etap udziału mieszkańców. Burmistrz Bytowa poinformował, że wymagane uzgodnienia zostały już uzyskane, ale decyzja środowiskowa jeszcze nie została wydana.

Z 875 do ponad 3700 zwierząt

Obecna maksymalna obsada trzech budynków wynosi 97,58 DJP, czyli dużych jednostek przeliczeniowych. W dokumentacji wykazano łącznie 875 zwierząt: macior, prosiąt, knurów, tuczników i warchlaków.

Po rozbudowie maksymalna obsada ma wzrosnąć do 400,7 DJP. W poszczególnych pomieszczeniach będzie mogło jednocześnie znajdować się łącznie 3724 zwierzęta. W tej liczbie przewidziano między innymi 244 lochy, 976 prosiąt, 790 warchlaków, dwa knury, 1640 tuczników oraz 72 loszki hodowlane.

Dokumentacja opisuje także skalę produkcji w ciągu całego roku. Maksymalnie ma się rodzić 7808 prosiąt rocznie, z czego część zostanie sprzedana jako warchlaki, a część pozostanie w gospodarstwie. Roczna liczba tuczników pozostawianych do dalszego chowu może sięgnąć 4920 sztuk.

Wnioskodawca zastrzega, że są to wartości maksymalne i teoretyczne.

– W praktyce obsady pomieszczeń rzadko będą wypełnione maksymalnie, a cykle produkcyjne ze względu na różne czynniki mogą się wydłużyć – zapisano w jednej z odpowiedzi przekazanych Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska.

Rozbudowa ma zostać wykonana w jednym etapie. Powierzchnia budynku nr 3 wraz z silosami wzrośnie z około 761 do 1824 metrów kwadratowych. Łączna powierzchnia budynków, placów i terenów utwardzonych całego gospodarstwa ma po zakończeniu inwestycji wynosić ponad 11,2 tys. metrów kwadratowych.

Tysiące metrów gnojowicy

Jedną z najważniejszych części dokumentacji jest gospodarka nawozami naturalnymi. Według najnowszych maksymalnych obliczeń na fermie może powstawać rocznie około 5739,8 metrów sześciennych gnojowicy i gnojówki oraz 496 ton obornika.

Pod budynkami oraz przy chlewniach mają funkcjonować kanały i zbiorniki o łącznej pojemności 4440 metrów sześciennych. Do tego dochodzą płyty obornikowe o powierzchni 190 metrów kwadratowych. Według wnioskodawcy zapewni to możliwość przechowywania płynnych nawozów przez 184 dni, a więc nieco ponad sześć miesięcy.

Do zagospodarowania maksymalnej ilości nawozów potrzeba, według przedstawionych wyliczeń, co najmniej 135,08 hektara gruntów rolnych. Inwestor zarządza obecnie 117 hektarami. Deklaruje jednak zawarcie wstępnych umów z innymi rolnikami.

Nie ma natomiast podpisanej umowy z biogazownią. Przekazywanie tam gnojowicy zostało przedstawione jako rozwiązanie dodatkowe. Podstawowy wariant zakłada stosowanie nawozów na gruntach własnych, dzierżawionych oraz należących do innych rolników.

Dokładne trasy wywozu nie zostały określone. W jednej z odpowiedzi inwestora zapisano, że transport może odbywać się „na wszystkich drogach w okolicy, nawet tych w pobliżu zabudowy”, ponieważ kierunek przejazdów będzie zależał między innymi od płodozmianu, pory roku i lokalizacji aktualnie użytkowanych pól.

Marian Kaszubowski zapewniał jednocześnie, że obecne drogi są przystosowane do ruchu cięższych pojazdów.

– Obecny stan dróg jest zdatny dla ruchu pojazdów transportowych powyżej 3,5 Mg – napisał w piśmie skierowanym do burmistrza.

Więcej wody i nowe warunki pozwolenia

Teoretyczne maksymalne zapotrzebowanie fermy na wodę do pojenia zwierząt wyliczono na 90,12 metra sześciennego na dobę, czyli niemal 32,9 tys. metrów sześciennych rocznie. Obliczenia oparte na obsadzie średniorocznej wskazują znacznie niższe zużycie – niespełna 11 tys. metrów sześciennych rocznie.

Obecne pozwolenie wodnoprawne dopuszcza pobór do 36 metrów sześciennych na dobę i 13 140 metrów sześciennych rocznie. Techniczna wydajność studni ma być większa i przekraczać 100 metrów sześciennych na dobę. Po uzyskaniu decyzji środowiskowej inwestor zamierza więc wystąpić o zmianę pozwolenia wodnoprawnego.

Do mycia hal ma być zużywane dodatkowo do 1000 metrów sześciennych czystej wody rocznie. Woda z pozostałościami odchodów będzie trafiała do kanałów na gnojowicę. Ścieki bytowe nadal mają być odprowadzane do kanalizacji gminnej.

Odory mogą stać się źródłem sprzeciwu

Raport zakłada, że po rozbudowie wzrosną emisje amoniaku, siarkowodoru, pyłów i hałasu. Teoretyczną maksymalną emisję amoniaku oszacowano na około 8,1 tony rocznie, podczas gdy dla obecnej obsady wyliczono niespełna 1,82 tony. Emisja siarkowodoru może wzrosnąć z około 145 do prawie 648 kilogramów rocznie.

Autorzy raportu – kierownik zespołu Tomasz Gurgul i projektantka Agnieszka Kraska – przekonują, że obliczone stężenia na granicy nieruchomości nie przekroczą dopuszczalnych norm. Podobny wniosek przedstawiono w odniesieniu do hałasu. W nowej części budynku mają zostać zastosowane pionowe wyrzutnie wentylacyjne, które mają lepiej rozpraszać zanieczyszczenia niż rozważane w wariancie alternatywnym wentylatory boczne.

Dokumentacja pozostawia jednak ważne zastrzeżenie. W Polsce nie ma norm określających dopuszczalny poziom uciążliwości zapachowej. Dlatego nawet brak przekroczeń norm dla konkretnych substancji nie oznacza, że zapachy nie będą wyczuwalne.

– Jednak emisja związków złowonnych może stać się przyczyną sprzeciwów lokalnej społeczności – przyznają autorzy raportu.

Inwestor, odpowiadając wcześniej na pytania sanepidu, twierdził natomiast, że funkcjonowanie obecnego gospodarstwa nie prowadziło do sporów.

– Nie wystąpiły konflikty społeczne i skargi dotyczące istniejącej fermy trzody chlewnej – napisał Marian Kaszubowski.

Dotyczyło to jednak fermy przed planowanym ponad czterokrotnym zwiększeniem obsady.

Domy, jezioro i obszar Natura 2000

Najbliższe działki uznane za tereny chronione przed hałasem znajdują się w odległości około 8, 15, 80 i 95 metrów od granic nieruchomości inwestora. Nie są to odległości samych domów od chlewni, lecz granic sąsiednich działek od terenu gospodarstwa.

Planowana część budynku nr 3 ma znajdować się około 243 metrów od granicy obszaru Natura 2000 Bytowskie Jeziora Lobeliowe i około 268 metrów od działki Jeziora Łubienieckiego. Raport zakłada, że inwestycja nie wpłynie znacząco na te obszary.

Ostateczna ocena należy teraz do burmistrza Bytowa. Z raportem i jego uzupełnieniami można zapoznawać się od 12 sierpnia do 10 września 2026 roku. Uwagi można składać pisemnie, elektronicznie lub ustnie do protokołu w Urzędzie Miejskim w Bytowie. Dopiero po zakończeniu konsultacji zostanie podjęta decyzja, czy rozbudowa otrzyma środowiskowe zielone światło.

::news{"type":"see-also","item":"25246"}

::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}