„My Way”. Szedł własną drogą. Leszek Gierszewski skończyłby dziś 76 lat

Leszek Gierszewski – Historia Prawdziwa. Zobacz publikację Drutexu

Gdyby żył, 9 października świętowałby 76. urodziny. Znów zapewne byłoby o czym rozmawiać, bo Leszek Gierszewski nawet po czterdziestu latach kierowania Drutexem nie uważał swojego dzieła za ukończone. Tym razem zamiast życzeń są wspomnienia, wyjątkowe fotografie i film z jego ulubioną piosenką „My Way”. „Moja droga”. Trudno o bardziej wymowny utwór dla człowieka, który porzucił bezpieczną karierę oficera, zaczynał od produkcji siatek ogrodzeniowych, a z rodzinnego Bytowa uczynił siedzibę przemysłowego imperium. Z okazji urodzin zmarłego 4 grudnia 2025 roku przedsiębiorcy firma Drutex przygotowała szczególną publikację zatytułowaną „Leszek Gierszewski – Historia Prawdziwa”. To opowieść o życiu, odwadze i odpowiedzialności za tysiące ludzi.

Są ludzie, których biografie trudno zamknąć w datach, zestawieniach majątkowych i wykazach zawodowych osiągnięć. Leszek Gierszewski niewątpliwie do nich należał.

Można napisać, że stworzył jednego z największych europejskich producentów okien. Że jego przedsiębiorstwo zatrudnia tysiące osób, a produkty trafiają do ponad czterdziestu krajów na sześciu kontynentach. Że znalazł się w gronie najbogatszych Polaków, otrzymał dziesiątki nagród i został Honorowym Obywatelem Bytowa.

Wszystko to prawda. Ale żadna z tych informacji nie oddaje w pełni drogi, którą przeszedł.

Bo zanim został prezesem wielkiej spółki, był synem bytowskich drogerzystów, chłopcem z Podzamcza, młodym człowiekiem zafascynowanym techniką, oficerem Wojska Polskiego i wykładowcą akademickim. A później przedsiębiorcą, który postawił wszystko na jedną kartę.

Właśnie ten osobisty wymiar przypomina Drutex, publikując w dniu jego urodzin specjalną sekcję „Leszek Gierszewski – Historia Prawdziwa”. Firma podkreśla, że jej dzieje rozpoczęły się od odważnej decyzji założyciela, który zapragnął stworzyć prywatne przedsiębiorstwo na własnych zasadach. Przez następne czterdzieści lat konsekwentnie realizował swoją wizję, opierając działalność na pracowitości, niezależności i odpowiedzialności za współpracowników.

Dzisiejsza publikacja ma być wyrazem wdzięczności za to, co pozostawił po sobie.

Wszystko zaczęło się na Podzamczu

Leszek Gierszewski urodził się 9 października 1950 roku w Bytowie. Dorastał przy ulicy Podzamcze 28, w mieście, z którym pozostał związany do końca życia.

Jego rodzice prowadzili drogerię przy rynku. Wspomnienie rodzinnego sklepu powróciło wiele lat później, kiedy Gierszewski odbierał tytuł Honorowego Obywatela Bytowa.

Zapamiętał rodziców wychodzących rano do pracy, niosących starannie wykrochmalone białe fartuchy. Był z nich dumny. Obserwował, jak prowadzą sklep, jak pracują, rozmawiają z klientami i dbają o swoją działalność. Może właśnie wtedy po raz pierwszy zobaczył, że własny interes to nie tylko możliwość zarabiania pieniędzy, ale również niezależność i odpowiedzialność.

Sam jednak po latach przyznawał, że szczególną rolę w rozbudzeniu jego zainteresowań odegrał również Leszek Kołaszewski, którego nazywał swoim wujkiem. Podpatrywał go przy pracy, fascynował się produkowanymi maszynami. Zdarzało mu się nawet przyprowadzać kolegów, aby pokazać im niezwykłe urządzenia.

Od najmłodszych lat ciągnęło go do techniki. Budował modele, interesował się konstruowaniem i chętnie spędzał czas w warsztatach. W dziecięcych zabawach ważniejsze od gotowej zabawki bywało dla niego zrozumienie, jak coś działa i czy można to samodzielnie wykonać. Ta ciekawość pozostała z nim na całe życie.

Przyjaciele wspominali, że już w młodości zajmował się modelarstwem żaglowym. Wspólnie z Januarym Senką wyjechał na zawody wojewódzkie do Szczecinka, gdzie odnieśli zwycięstwo. Później rywalizowali także na szczeblu ogólnopolskim.

Dla wielu chłopców modelarstwo pozostawało młodzieńczą przygodą. Dla Gierszewskiego zamiłowanie do konstrukcji, precyzji i poszukiwania nowych rozwiązań stało się czymś znacznie trwalszym. Trudno nie dostrzec związku między chłopcem budującym modele a przedsiębiorcą, który kilkadziesiąt lat później konsekwentnie rozwijał własne technologie produkcyjne.

Mundur go uwierał. Wybrał wolność

Jego dorosłe życie początkowo mogło potoczyć się zupełnie inaczej. Po ukończeniu bytowskiego liceum rozpoczął naukę w Wyższej Szkole Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. Został oficerem Wojska Polskiego, a później przez siedem lat prowadził zajęcia z obrony cywilnej w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Słupsku.

Miał stabilną pracę, określoną ścieżkę zawodową i perspektywę dalszej kariery. W realiach ówczesnej Polski nie były to rzeczy bez znaczenia. Ale czegoś mu brakowało.

Po latach podczas uroczystości na bytowskim zamku ujął to wyjątkowo krótko.

– Wojsko mnie uwierało – przyznawał.

Trudno o prostsze wyjaśnienie decyzji, która zmieniła całe jego życie. W czasach, gdy prowadzenie prywatnej działalności gospodarczej wiązało się z licznymi ograniczeniami, zrezygnował z wojskowego etatu i zdecydował się spróbować własnych sił w biznesie.

Nie miał jeszcze fabryk, kapitału ani gotowego pomysłu na przedsiębiorstwo produkujące okna. Miał za to coś, czego nie można było kupić: przekonanie, że chce sam decydować o swojej przyszłości.

Pierwszą próbą była produkcja ceramicznych doniczek, którą rozpoczął wspólnie z kolegą. Później przyszły kolejne pomysły.

W 1985 roku w Wiklinie pod Słupskiem założył własne przedsiębiorstwo pod nazwą Wytwarzanie Wyrobów z Drutu, Łańcuchów i Sprężyn. Jak przypomina Drutex w swojej publikacji, firma została zarejestrowana 17 maja 1985 roku. To tam rozpoczęła się historia przyszłego Drutexu.

Warunki nie przypominały tych, w jakich dzisiaj powstają produkty firmy. Produkcja odbywała się w zaadaptowanych pomieszczeniach gospodarczych, między innymi dawnych oborach i kurniku. Urządzenia konstruowano z dostępnych części, także pozyskiwanych ze starych samochodów.

Zamiast nowoczesnych robotów przemysłowych były własnoręcznie przygotowywane maszyny. Zamiast rozbudowanego działu badawczo-rozwojowego: pomysłowość, narzędzia, doświadczenie i metoda prób i błędów.

Powstawały siatki ogrodzeniowe, drut, gwoździe, dachówki z blachy oraz klatki dla zwierząt. Gierszewski eksperymentował, szukał nowych odbiorców i kolejnych możliwości rozwoju. Jedne pomysły prowadziły do następnych.

I chociaż wówczas nikt nie mógł wiedzieć, jak wielkie przedsiębiorstwo z tego powstanie, jego twórca znalazł już swoją życiową drogę.

Z Wiklina do Bytowa. Nie chciał zatrzymać się w miejscu

Przełom nastąpił na początku lat 90. Gierszewski zdecydował się przenieść działalność do rodzinnego Bytowa. Wykorzystał możliwość zakupu państwowego zakładu, w którym mógł rozwijać produkcję na znacznie większą skalę.

4 stycznia 1991 roku zarejestrował tutaj przedsiębiorstwo pod nazwą Drutex. Początkowo nadal wytwarzano przede wszystkim wyroby metalowe. Jednak założyciel firmy nie zamierzał poprzestawać na dotychczasowej działalności.

W 1994 roku zdecydował się wejść na rynek stolarki okiennej. Firma uruchomiła pierwszą profesjonalną linię do produkcji okien PVC i rozpoczęła samodzielne wytwarzanie szyb zespolonych.

Z dzisiejszej perspektywy można powiedzieć, że był to początek przemysłowej rewolucji w Bytowie.

W kolejnych latach pojawiły się rolety, stolarka aluminiowa, okna i drzwi drewniane. Przedsiębiorstwo rozwijało własne technologie, budowało kolejne hale i inwestowało w automatyzację.

Gierszewski konsekwentnie dążył do uniezależniania firmy od zewnętrznych dostawców. Chciał, aby możliwie wiele elementów produkcji powstawało na miejscu, pod bezpośrednią kontrolą Drutexu. Nie chodziło mu wyłącznie o wielkość produkcji. Ważne były terminowość, jakość i zdolność do samodzielnego podejmowania decyzji.

W 2007 roku firma rozpoczęła wytwarzanie własnych profili PVC. W następnych latach powstawały kolejne nowoczesne hale, a Europejskie Centrum Stolarki stało się symbolem przemysłowych ambicji bytowskiego przedsiębiorstwa.

W 2020 roku, gdy Drutex obchodził 35-lecie działalności, Gierszewski podsumowywał swoją drogę, przypominając, że zaczynał z zaledwie jednym lub dwoma pracownikami. Nie uważał jednak, że największe dokonania ma już za sobą.

– Najlepsze dopiero przed nami – przekonywał.

I nadal inwestował. To chyba jeden z najbardziej charakterystycznych rysów jego osobowości. Nawet gdy osiągnął pozycję, o której większość przedsiębiorców mogłaby jedynie marzyć, nie przestał szukać następnych wyzwań.

W opublikowanej dziś „Historii Prawdziwej” Drutex podaje, że przestrzeń produkcyjna zajmuje łącznie 118 tysięcy metrów kwadratowych, a firmę tworzy prawie 4000 pracowników. To skala, którą najłatwiej zrozumieć, zestawiając ją ze skromnym początkiem w zabudowaniach gospodarczych.

Równie konsekwentnie rosła własna flota. Według firmy liczy już ponad 750 pojazdów, zakupionych z własnych środków, bez kredytów i leasingu. Za tymi liczbami kryją się kolejne lata inwestowania w terminowość dostaw i zaufanie klientów.

Nie zbudowałby tego bez ludzi

Wspominając Leszka Gierszewskiego, łatwo skoncentrować się na halach produkcyjnych, nowoczesnych maszynach i imponującej ekspansji zagranicznej. Ale w materiałach firmowych powraca inny, bardzo ważny motyw. Ludzie.

To właśnie ich założyciel Drutexu uważał za fundament przedsiębiorstwa.

W jubileuszowej historii firmy sam sformułował zasadę, która dobrze oddaje jego podejście:

– Ludzie są najważniejsi. Z wieloma z nich tworzyłem Drutex, wielu jest ze mną do dziś. Tworzymy silną drużynę.

W tych słowach było coś więcej niż biznesowy slogan. Gdy zaczynał działalność, pracowało z nim zaledwie kilka osób. Z czasem wokół przedsiębiorstwa powstała społeczność licząca tysiące pracowników. Wielu z nich spędziło w Druteksie znaczną część zawodowego życia.

Dla mieszkańców Bytowa i okolic firma stała się jednym z najważniejszych miejsc pracy. Jej rozwój oznaczał bezpieczeństwo finansowe rodzin, możliwość zdobywania kwalifikacji, awansu i pozostania w rodzinnym regionie.

Drutex stworzył miejsca zatrudnienia nie tylko dla pracowników produkcji, ale także dla inżynierów, konstruktorów, informatyków, elektroników, logistyków i specjalistów od handlu międzynarodowego.

Gierszewski miał świadomość tej odpowiedzialności. W komunikacie po jego śmierci zarząd firmy przypomniał, że prezes nieustannie podkreślał znaczenie pracowników. Kontynuowanie jego dzieła uznano za najważniejszy sposób uczczenia pamięci założyciela.

Jednocześnie nie była to historia człowieka, którego wszyscy zawsze i we wszystkim popierali. Gierszewski miał zdecydowany charakter, potrafił twardo bronić własnych koncepcji. Również najbliżsi przyjaciele przyznawali, że podczas wieloletnich rozmów niejednokrotnie różnili się w ocenach biznesowych decyzji. Ale właśnie te spory były częścią ich relacji.

W prywatnym życiu, daleko od konferencji prasowych, fabrycznych hal i biznesowych rankingów, pozostawał człowiekiem, z którym można było godzinami rozmawiać o przedsiębiorstwach, rodzinie, życiu i przyszłości.

Wielkie serce dla małego miasta

Choć Drutex stał się marką globalną, Leszek Gierszewski nie odwrócił się od rodzinnego miasta. Bytów był jego miejscem na ziemi.

Firma wspierała przez lata wydarzenia sportowe i kulturalne, szkoły, organizacje społeczne, lokalne stowarzyszenia i instytucje publiczne. Wśród wspieranych inicjatyw były Dni Bytowa, wydarzenia organizowane na zamku, przedsięwzięcia kulturalne, festiwale, zawody sportowe oraz akcje charytatywne.

Przez piętnaście lat Drutex sponsorował bytowski klub piłkarski, który pod nazwą Drutex-Bytovia awansował z niższych klas rozgrywkowych aż do I ligi.

Pomoc docierała również do potrzebujących rodzin i instytucji ochrony zdrowia. Po nawałnicy z 2017 roku wsparcie otrzymali poszkodowani mieszkańcy. Podczas pandemii koronawirusa Leszek Gierszewski zainicjował ogólnopolską akcję „Jesteśmy razem. Pomagamy”, w którą zaangażowało się wiele przedsiębiorstw.

Wartość przekazanej pomocy sięgnęła dziesiątek milionów złotych. Sprzęt i wyposażenie trafiały do placówek medycznych w całej Polsce, również do Szpitala Powiatu Bytowskiego. Za działalność filantropijną otrzymał w 2020 roku wyróżnienie Filantropa Roku przyznane przez „Forbesa”.

Nie wszystkie formy pomocy były jednak publicznie nagłaśniane.

O jego społecznym zaangażowaniu wspominano również 9 października 2020 roku, kiedy podczas uroczystej sesji na bytowskim zamku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Bytowa. Był to dzień jego 70. urodzin. Wśród uczestników uroczystości znalazła się mama przedsiębiorcy.

Scena miała szczególną wymowę. Chłopiec z Podzamcza, syn rodziców prowadzących drogerię przy rynku, stanął przed władzami i mieszkańcami rodzinnego miasta jako twórca jednej z najbardziej rozpoznawalnych polskich firm przemysłowych.

Nie zapomniał jednak, skąd pochodzi. Podczas uroczystości mówił o swoim dzieciństwie, rodzicach, pierwszych inspiracjach i ludziach, których spotkał na życiowej drodze. Nie przypisywał całego sukcesu wyłącznie sobie. Podkreślał znaczenie współpracowników, bez których przedsiębiorstwo nie osiągnęłoby takiej skali.

Ten powrót do rodzinnych korzeni był jednym z najbardziej osobistych momentów jego publicznych wystąpień.

Biurowiec, który miał być pomnikiem jego życia

Jeszcze we wrześniu 2025 roku Leszek Gierszewski uczestniczył w kolejnym ważnym wydarzeniu w historii Drutexu. Firma wprowadziła się do nowej siedziby.

Nowoczesny biurowiec o powierzchni ponad ośmiu tysięcy metrów kwadratowych był kolejną inwestycją przedsiębiorstwa. Powstały przestronne biura, sale konferencyjne, audytorium oraz pomieszczenia przeznaczone dla pracowników.

Leszek Gierszewski przedstawiał nowy budynek jako konsekwencję rozwoju firmy i sposób na poprawienie warunków pracy. Dla niego osobiście ta inwestycja miała jednak znacznie głębsze znaczenie.

Dopiero po jego śmierci ujawniła to Kamila Gierszewska, wiceprezes zarządu Drutexu. Podczas majowej uroczystości nadania nowego adresu firmie wspominała, że Leszek traktował Drutex jak ukochane dziecko, poświęcając mu życie, energię i ambicje.

Powiedziała również, że nowy biurowiec, jak sam wielokrotnie podkreślał, miał być „pomnikiem jego życia”.

Te słowa nabierają dziś przejmującego znaczenia. Bo właśnie tam, w przedsiębiorstwie, któremu poświęcił cztery dekady, można najpełniej zobaczyć skalę jego pracy.

Nie w rankingach majątkowych i nie w liczbie otrzymanych odznaczeń. W halach, w których każdego dnia pracują tysiące ludzi. W technologiach opracowanych przez firmę. W produktach opuszczających Bytów i trafiających na odległe rynki.

Wreszcie w samym mieście, którego gospodarcza historia przez ostatnie dziesięciolecia tak mocno splotła się z losami jednego człowieka.

Ostatnie urodziny. Przyjaciele nie wierzyli, że odszedł

Wspominając Leszka Gierszewskiego, nie sposób pominąć historii jego wieloletnich przyjaźni. Henryk Recław, Bogdan Lubiński i January Senko znali go od młodości. Łączyły ich wspomnienia szkolne, zainteresowania, wieloletnia działalność gospodarcza i tradycja wspólnych spotkań urodzinowych.

Przez ponad trzydzieści lat spotykali się regularnie, we czterech. Nie potrzebowali wielkich uroczystości ani oficjalnych przemówień. Ważniejsze były rozmowy, żarty, wspólne wspomnienia i wzajemne zaufanie.

13 października 2025 roku, kilka dni po swoich 75. urodzinach, Gierszewski znów spotkał się z przyjaciółmi. Henryk Recław wspominał później na łamach iBytów, że prezes był wtedy pełen energii. Z przekonaniem mówił o przyszłości i nie zamierzał rezygnować z pracy.

– Ja to będę żył 120 lat – przytaczał jego słowa Recław.

Nikt nie spodziewał się, że będzie to ich ostatnie wspólne spotkanie. Na 5 grudnia zaplanowano kolejne urodziny, tym razem Januarego Senki. Leszek Gierszewski potwierdził obecność.

Dzień wcześniej, 4 grudnia 2025 roku, zmarł.

Wiadomość o jego śmierci była dla przyjaciół szokiem. Początkowo nie chcieli wierzyć w to, co usłyszeli. Przez całe życie sprawiał wrażenie człowieka niezwykle silnego, pełnego energii i planów. Przyjaciele wspominali, że rzadko mówił o problemach zdrowotnych, za to chętnie rozmawiał o biznesie i kolejnych przedsięwzięciach.

Po jego odejściu pustka stała się szczególnie odczuwalna. Henryk Recław przyznawał, że nadal słyszy głos Leszka, jakby ten wciąż siedział obok niego.

To jedno z najbardziej poruszających wspomnień, jakie ukazały się po śmierci twórcy Drutexu. Bo przypomina, że za potężnym przedsiębiorstwem, wielkim majątkiem i przemysłową historią był człowiek, którego bliskim zabrakło przy zwyczajnym stole.

„My Way”. Całe życie na własnych zasadach

Z okazji 76. rocznicy urodzin Leszka Gierszewskiego firma Drutex przygotowała wyjątkową publikację wspomnieniową. „Leszek Gierszewski – Historia Prawdziwa” jest próbą ocalenia pamięci o człowieku, który nie tylko stworzył przedsiębiorstwo, ale także odcisnął trwałe piętno na życiu tysięcy osób.

Towarzyszą jej archiwalne fotografie. Drutex udostępnił także film z utworem „My Way”, jedną z ulubionych piosenek prezesa.

Muzyczny wybór ma szczególnie osobisty charakter. Piosenka rozsławiona przez Franka Sinatrę opowiada o człowieku, który spoglądając wstecz na własne życie, dokonuje bilansu przeżytych lat, podejmowanych decyzji, porażek i sukcesów.

Nie jest to opowieść o życiu wolnym od błędów. To opowieść o życiu przeżytym po swojemu.

Gierszewski rzeczywiście nie należał do ludzi, którzy chętnie podążają utartymi ścieżkami. Zrezygnował z oficerskiego etatu, kiedy inni cenili przede wszystkim stabilizację. Rozpoczął prywatną działalność gospodarczą w rzeczywistości, która przedsiębiorczości nie sprzyjała. Wprowadzał nowe technologie, gdy konkurencja często korzystała z gotowych rozwiązań. Inwestował w rodzinne miasto, chociaż prowadził firmę o światowych ambicjach.

I do końca pozostawał przekonany, że najlepsze projekty mogą być jeszcze przed nim.

Dlatego „My Way” w dzisiejszym wspomnieniu brzmi jak muzyczne podsumowanie jego życiowej filozofii. Nie trzeba dopowiadać do niej wielkich słów. Wystarczy spojrzeć na czterdzieści lat pracy i na to, co po sobie pozostawił.

Droga, która pozostała w Bytowie

14 maja 2026 roku Drutex oficjalnie zmienił adres siedziby. Dawna ulica Lęborska 31 stała się ulicą Leszka Gierszewskiego 1.

Była to decyzja symboliczna, ale wyjątkowo trafna. Człowiek, który przez całe życie podążał własną drogą, pozostawił po sobie drogę noszącą jego nazwisko. Prowadzi ona do firmy, którą zbudował.

Jeszcze kilkadziesiąt lat temu był w tym miejscu przedsiębiorcą rozpoczynającym kolejny rozdział działalności gospodarczej. Dziś znajduje się tam nowoczesny kompleks przemysłowy, którego produkty znane są daleko poza granicami Polski.

W firmie nadal pracują ludzie, nadal produkowane są okna, powstają nowe projekty i rozwijane są technologie. Życie toczy się dalej.

Nie ma już jednak człowieka, od którego wszystko się zaczęło. Są fotografie, wspomnienia i głosy tych, którzy go znali. Jest wielka firma, dla której przez czterdzieści lat nie szczędził energii. Jest rodzinny Bytów, w którego historii zapisał się na trwałe. I jest jego ulubiona piosenka. „My Way”.

9 października 2026 roku Leszek Gierszewski skończyłby 76 lat. Nie usłyszy już urodzinowych życzeń. Ale jego własna droga nie zniknęła wraz z jego odejściem. Pozostała w ludziach, miejscach i dziele, które stworzył.

A może właśnie na tym polega największy sukces człowieka? Że nawet kiedy jego droga dobiega końca, inni mogą nią iść dalej.

Fotografie: materiały firmy Drutex. Opracowanie na podstawie przekazanego tekstu wspomnieniowego i publikacji firmy Drutex.