​Mróz, który szczypie w policzki podczas krótkiego spaceru, dla niej był codziennością, od której nie było ucieczki. Wyobraźcie sobie minus 20 stopni Celsjusza, a wy stoicie w miejscu, bez możliwości rozgrzania się ruchem, bo trzyma was krótki, zaledwie metrowy łańcuch. Tak wyglądało życie starszej suni na jednej z prywatnych posesji w gminie Tuchomie, dopóki losem zwierzęcia nie zainteresowała się Fundacja Nasze Futrzaki z Bytowa.

::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}

​Konstanty Golba, szef fundacji, nie ukrywa emocji, gdy opowiada o tym, co zastał na miejscu. To nie była standardowa kontrola, a ratowanie życia w trybie natychmiastowym. Widok, który ujrzeli inspektorzy, mroził krew w żyłach bardziej niż panująca na zewnątrz temperatura.

​– Ma odmrożone łapy. Do tego metrowy łańcuch. W środku budy jakaś stara wykładzina, a sam otwór wejściowy duży i niczym nieosłonięty, więc wiatr hulał w środku jak chciał – relacjonuje Konstanty Golba.

​Zwierzę było w stanie skrajnego wycieńczenia. Goły, pozbawiony sierści brzuch i czerwone, odmrożone łapy to tylko wierzchołek góry lodowej cierpienia, jakiego doświadczyła ta psina. Sunia, zamiast grzać się w cieple domowego ogniska na starość, walczyła o przetrwanie na mrozie, drapiąc się do krwi z powodu zmian skórnych.

​Właściciel posesji, starszy mężczyzna opiekujący się chorą matką, zdawał się nie widzieć problemu. Co więcej, próbował przekonywać inspektorów, że pies ma 20 lat, co w tych warunkach byłoby ewenementem na skalę światową.

​– To jest suczka, ma około 10-12 lat. On twierdzi, że 20, ale to niemożliwe, żeby w takim stanie tyle przeżyła – komentuje Golba.

​Decyzja mogła być tylko jedna. Pies został odebrany w trybie ustawy o ochronie zwierząt, z powodu bezpośredniego zagrożenia życia. Zwierzę natychmiast trafiło pod opiekę weterynaryjną. Pierwsze badania mają wykazać, czy sunia nie cierpi na anemię, co przy takim stopniu zaniedbania i możliwym głodzeniu ("chlebem i wodą") jest bardzo prawdopodobne.

​Reakcja właściciela? Typowa w takich przypadkach – strach przed konsekwencjami. Mężczyzna wydzwaniał do fundacji, próbując "odkręcić" sprawę, byle tylko uniknąć sądu.

​– On już nie chce tego psa, mówi: "oddajcie mi psa, ale nie róbcie mi sprawy". Pytał, ile to może kosztować. Boi się, że będzie musiał płacić – dodaje szef bytowskiej fundacji.

​Sprawa jednak trafi na wokandę, bo na bestialstwo i rażące zaniedbanie nie może być przyzwolenia. Dzięki czujności mieszkańców i szybkiej reakcji "Naszych Futrzaków", suczka ma szansę na godną jesień życia. Teraz przebywa w cieple, jest leczona, a jej brzuch i łapy powoli wracają do normy. To kolejny dowód na to, że nie wolno być obojętnym. Jeden telefon może uratować życie, które dla kogoś innego stało się zbędnym ciężarem uwiązanym na łańcuchu.

::news{"type":"see-also","item":"22409"}

::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}